1 december: opnieuw geschreven.

1 december was ni de beste dag. Ik had er gisteren wat over geschreven. En zie, vandaag wil ik dat online zetten en moet ik de  laptop terugzetten omdat ik heb zitten knoeien om online te raken op onze nieuwe plek. (zie 2 december). En oeps mijn tekst is weg, en scribfire is weg. Met een incoontje op een rare plek vind ik de vorige versie van scribfire nog. Het is als eindelijk 'docx' gewoon zijn en nu alles terug zoeken in 'doc'. De 'docx' woorden zijn onbereikbaar.

Dus typisch voor 1 december. We kregen er zelfs wat heimwee en thuisgoesting van, bekenden we elkaar vannacht, dus na 1 december. Dat om de lezer wat in tijdverwarring te brengen.

Gisteren dus, naast een verdere verkenning van de tempel met de kabouterbeeldjes, wat deze 'rare' Duckha en nog ander foto's opleverde, gingen we eerst naar immigratie op de luchthaven. Daar is volk, en dienen we een nummertje te trekken. De juffrouw die daarbij helpt geeft ons hoop, "yes you can extend your visum on arrival, fill in paper c3, foto, fotocopy of pasport and 1900baht". Dus wij schrijven, en bij de sergeant majoor langs gaan, die onze ingevulde papieren wat beter bekijkt, en meedeeld: "no, you have to do a visum run". Om dit verhaal af te maken, en de tijdverwarring vol te houden, 's avonds krijg ik ook een mail van aan gespecialiseerd advocaten kantoor dat ik aanschreef. Two options: the visa run, or send pasports, pictures to us and we will fix 30 days in 48 hours for 6000 baht. Dus er is een achterpoort te vinden blijkbaar.

Enfin wij pogen ons over de irritatie te zetten. Dus gaan we de rest van de voormiddag winkelen. Mieke zoekt een rok. En die blijkt onvindbaar.

Na de middag hebben we een tuktuk geregeld om ons naar een waterval te brengen. We wilden immers niet de hele dag op de georganiseerde toer die overal verkocht wordt met olifanten, waterval, rafting, langenekdorp...En we hebben goede herinneringen aan tuktukken in PP en Battambang. Deze tuktuk komt te laat, en erger, verbrand olie. Dus stinkt en pakt op onze adem. Op zich is het laatste deel van de tocht,eens we de viervaksweg af zijn, wel tof. En de wandeling naar de top van de watervallen is leuk en mooi. Ook hier vertellen de foto's dat. De beloofde zwemplek vinden we niet echt. Later zoeken we nog een plek om iets te drinken, dat wordt een orchideeƫnboerderij. Je hoort het, we moeten wat werken om goed gezind te blijven op 1 december. Al schijnt de zon en is het hier warmer dan thuis zeggen we tegen mekaar.

Terug in Chiam Mai gaan we direct naar de avondmarkt, op jacht naar het rokje, en dus naar dat blij gevoel. Uiteindelijk wordt het gevonden. Het is een schoon. En dan gaan we naar een Joods meditteraan restaurantje,dat ik de vorige dag gespot heb, om de foodie in mij op te krikken. Dat blijkt een succes. We vinden de andere smaken, eten mezze, en de madam spreekt ons in het Vlaams aan.
Morgen beter denken we, morgen gaan we vliegen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten