Dus vanmorgen begonnen we dag met het bekennen van de heimwee. Dat we het ni zo erg hadden gevonden als dit vliegtuig nu naar Leuven ging. Dat gevoel is niet lang blijven hangen.
1 december was uitgevonden om ons nog meer van 2 december te laten genieten.

Ik schrijf dit nu, zittend in een strandbar, ver op het einde links van de foto, pintje bij de hand, toffe zeventig muziek erbij, olielampjes op het strand, lichten van visserboten in de verte over de donkere zee, en allebei zeeeeeeeeeeeeeer content.
Yes Ko Chang is het. En de plek die we 'vonden' op Lonely Beach is just perfect. Hier denken we zeven dagen te blijven tot onze run naar Cambodja. Dat wordt dus zonnen, zwemmen, lezen, schrijven misschien...
Maar eerst moet ons iets van het hart: R.E.S.P.EC.T. aan ons Line. Amaai de weg op het eiland is ni steil maar heel steil. Onze moderne Van, die ons van het schattige luchthaventje, we wanen ons in een film, naar de ferry en naar Lonely Beach brengt, moet soms in eerste! Terwijl die om de ferry te halen soms aan 12O over de kronkelwegen op het vasteland jaagt, en behoorlijk power toont. RESPECT dus Line dat je dit met de fiets deed. Zelfs te voet een fiets voortduwen is karwei hier.
Vliegen dus. Op zich een verademing. Ineens is alles georganiseerd en getimed. Bangkok Airways geeft ons zowel op de vlucht naar BKK, als op die naar Trat iets te eten en te drinken. We moeten maar 10 minuten wachten tussen de twee vluchten. En het landen op Trat is, zoals ik boven schreef, als aankomen in een film. Onze propeller toestel is het enige toestel op de luchthaven. Het luchthaven gebouw is 'schattig'. Binnen staan verkopers van vervoer je op te wachten. Het is niet overdreven duur, en we worden gewoon gebracht waar we willen zijn. Alles in enen trek.
We hebben geen boeking, en de man van de van, zet ons af bij op een plek, die niet beter kon. Ok we betalen, naar normen van deze reis wat meer, 40€ deze keer. Maar waarvoor! Een ruime hut met AC, een ruime badkamer/Sanitaire ruimte, TV, en een beetje weg van het strand (100m) zodat de muziek van de bar ons niet zal storen...Doch, van onze hut gaan we op blote voeten over zand naar 'ons strand' he. Nog wat andere slaapgelegenheden in de buurt, ni direct een dorp of zo, een kleine keuze aan bars en restauratie, de zon die ondergaat over de zee,
vlak voor onze neus. Warm en groen water, ... Dus we gaan wat zwemmen, kopen ons een grote strandmat, en een sarong voor Mieke, en kunnen de grijns ni van ons gezicht halen. Wat was 1 december weeral?
Meer foto's van de zonsondergang vind je hier.
1 december was uitgevonden om ons nog meer van 2 december te laten genieten.
Ik schrijf dit nu, zittend in een strandbar, ver op het einde links van de foto, pintje bij de hand, toffe zeventig muziek erbij, olielampjes op het strand, lichten van visserboten in de verte over de donkere zee, en allebei zeeeeeeeeeeeeeer content.
Yes Ko Chang is het. En de plek die we 'vonden' op Lonely Beach is just perfect. Hier denken we zeven dagen te blijven tot onze run naar Cambodja. Dat wordt dus zonnen, zwemmen, lezen, schrijven misschien...
Maar eerst moet ons iets van het hart: R.E.S.P.EC.T. aan ons Line. Amaai de weg op het eiland is ni steil maar heel steil. Onze moderne Van, die ons van het schattige luchthaventje, we wanen ons in een film, naar de ferry en naar Lonely Beach brengt, moet soms in eerste! Terwijl die om de ferry te halen soms aan 12O over de kronkelwegen op het vasteland jaagt, en behoorlijk power toont. RESPECT dus Line dat je dit met de fiets deed. Zelfs te voet een fiets voortduwen is karwei hier.
Vliegen dus. Op zich een verademing. Ineens is alles georganiseerd en getimed. Bangkok Airways geeft ons zowel op de vlucht naar BKK, als op die naar Trat iets te eten en te drinken. We moeten maar 10 minuten wachten tussen de twee vluchten. En het landen op Trat is, zoals ik boven schreef, als aankomen in een film. Onze propeller toestel is het enige toestel op de luchthaven. Het luchthaven gebouw is 'schattig'. Binnen staan verkopers van vervoer je op te wachten. Het is niet overdreven duur, en we worden gewoon gebracht waar we willen zijn. Alles in enen trek.
We hebben geen boeking, en de man van de van, zet ons af bij op een plek, die niet beter kon. Ok we betalen, naar normen van deze reis wat meer, 40€ deze keer. Maar waarvoor! Een ruime hut met AC, een ruime badkamer/Sanitaire ruimte, TV, en een beetje weg van het strand (100m) zodat de muziek van de bar ons niet zal storen...Doch, van onze hut gaan we op blote voeten over zand naar 'ons strand' he. Nog wat andere slaapgelegenheden in de buurt, ni direct een dorp of zo, een kleine keuze aan bars en restauratie, de zon die ondergaat over de zee,
vlak voor onze neus. Warm en groen water, ... Dus we gaan wat zwemmen, kopen ons een grote strandmat, en een sarong voor Mieke, en kunnen de grijns ni van ons gezicht halen. Wat was 1 december weeral?
Meer foto's van de zonsondergang vind je hier.
Jeuj, jipie, hoera!! Blij dat jullie terug een klein paradijsje gevonden hebben en kunnen genieten van jullie vakantie in jullie reis!
BeantwoordenVerwijderenVoor ons was Koh Chang ook een hele verademing, we waren namelijk eindelijk op weg met onze fietsen daar. En meteen BAM! een goeie beproeving voor de benen. Dank u voor de respect betuigingen, al verdient Ardan er ook wel. Hij heeft dat gefietst! Oké hij was al ne fietser thuis, maar toch, die wegen beklimmen doe je niet elke dag :)
Ale hop, dus jullie gaan dan via visa-run naar Cambodja jullie verlenging halen? We duimen dat het lukt! Wij nog geen nieuws van geboorteakte. We wachten dus geduldig :)
Kus!