De opleiding begint in Leuven. Voor het eerst in hoeveel jaar zou dat zijn dat ik het eerste jaar niet mee opstart? In ieder geval de eerste keer deze eeuw. Ze zijn evenwel in goede hANden.
Hier zit het ritme ondertussen zo: ik slaap wat langer (wegens iets later op voor het voetbal), de koffie staat klaar, ik loop eens rond het domein, we ruimen een beetje op...Jack Johnson nog eens in de cd speler, lezen, een zwemmetje, beetje zon, veel in de schaduw...iets eten, tegen vier een tochtje.De reden om hier te blijven hebben we al getoond, nog wat interieur shots van Mieke erbij.
Na vieren dus naar San Geminiano. Schitterend, mooi stadje. Zo schitterend het een open lucht museum is. Dus is de bewoner de museumbewaker en den toerist. Heel erg de moeite waard om te zien. Om er te zijn, mmmm, dat weet ik niet. Foto's zeggen meer, dus kijk daar.
Volterra, heeft nog meer echt leven evenwel, meer echte winkeltjes, meer Italianen enfin.Onderweg naar huis had ik op een top een restaurant gezien, lange oprijlaan met cypressen. Saladone van de chef, ravioli met champignon, cinghiale met truffel, en escalope met citroen, 1/2 wit, 1/4 rood, liter san Pellegrino en koffietje toe = 45€.
Daarna eindelijk de grote lichten van de auto kunnen testen. Er blijken 's nachts meer bochten te liggen, merkt Mieke op. Tja de weg is ook ni zo bekend, blijkbaar ergens verkeerd afgeslagen naar Volterra. Wel tof rijden zo. En leve de Garmin en de TomTom in mijn hoofd, we rijden zo langs een andere weg toch lekker terug naar Podero Loghino.
Hier zit het ritme ondertussen zo: ik slaap wat langer (wegens iets later op voor het voetbal), de koffie staat klaar, ik loop eens rond het domein, we ruimen een beetje op...Jack Johnson nog eens in de cd speler, lezen, een zwemmetje, beetje zon, veel in de schaduw...iets eten, tegen vier een tochtje.De reden om hier te blijven hebben we al getoond, nog wat interieur shots van Mieke erbij.
Na vieren dus naar San Geminiano. Schitterend, mooi stadje. Zo schitterend het een open lucht museum is. Dus is de bewoner de museumbewaker en den toerist. Heel erg de moeite waard om te zien. Om er te zijn, mmmm, dat weet ik niet. Foto's zeggen meer, dus kijk daar.
Volterra, heeft nog meer echt leven evenwel, meer echte winkeltjes, meer Italianen enfin.Onderweg naar huis had ik op een top een restaurant gezien, lange oprijlaan met cypressen. Saladone van de chef, ravioli met champignon, cinghiale met truffel, en escalope met citroen, 1/2 wit, 1/4 rood, liter san Pellegrino en koffietje toe = 45€.
Daarna eindelijk de grote lichten van de auto kunnen testen. Er blijken 's nachts meer bochten te liggen, merkt Mieke op. Tja de weg is ook ni zo bekend, blijkbaar ergens verkeerd afgeslagen naar Volterra. Wel tof rijden zo. En leve de Garmin en de TomTom in mijn hoofd, we rijden zo langs een andere weg toch lekker terug naar Podero Loghino.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten