7 september

Vandaag bezoekjesdag. Afgesproken met Hans en Tinneke die aan het Trasimeense meer logeren om elkaar halverwege te zien. Wij hebben de mooiste en ook de langste rit in tijd, door de Apenijnen. Kronkelen en mooie gezichten, even boven Montegiorgio is de natuur al anders, groener, de zonnebloemen en de maïs later. We dachten ook door het nationale park te rijden doch de tijd blijkt te ontbreken.

Foligno, de ontmoetingsplaats hebben we zomaar gekozen,wegens halverwege. Het blijkt in eerste oogopslag een rommelig stadje te zijn. Bij nader toezicht en een verder zetten van de poetsbeurt die aan de gang lijkt, wederom een pareltje van de renaissance bij aan de Italiaanse kroon.

Dat is onderweg ook opvallend: de stadjes op de heuvelruggen worden allemaal gepoetst. De centra mooi en proper uit, op vele plaatsen lijken de kerken en de omringende huizen opnieuw gevoegd, geeft een museaal effect. En je kan je nog enkel voorstellen hoe vervallen velen er in het recente verleden zullen uitgezien hebben.
Op de markt van Foligno, met Hans en Tinneke superlekker gegeten, en lekkere lokale wijn gedronken. Een feest voor de ontmoeting en een feest voor het palet. En net bij de koffie sms van Marc en Marijke 'we zijn al in Ancona'. (Voor wie de verhalen kent ik ken Marc uit de eerste kleuterklas, oeps meer dan een halve eeuw). Oeps wij moeten terug! M&M gemeld dat we binnen enkele uren daar zijn, dat ze maar over het poortje kruipen en in het zwembad duiken.


's Avonds nog samen inkopen gaan doen, en lekkere risotto gemaakt. De kadavers van de wijnflesen groeien.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten