3 september

Nog lekker  ontbijten met het gratis bijgeleverde zicht op het Lago di Garda. Laat de bokes en de koffie extra smaken. Gisteren op Michelin gekeken een kleine vijfhonderd K naar Montegiorgio. Het meest lijkt langs de snelweg te doen.
En daar nijpt het schoentje of beter daar stropt de snelweg. Italië heeft mooie snelwegen, doch niet zo dicht als bij ons. En er zijn blijkbaar veel Italianen die op zaterdag ergens moeten zijn. De snelweg in de Po vallei zit eivol. Stilstaand verkeer, werken, ...enfin same story als over de Brenner. Duurt dus wat langer dan gedacht. Uiteindelijk raken we na een tocht van goed 8 uur voorbij Ancona en kunnen de snelweg verlaten voor de laatste 32K. De Britse eigenaar heeft een goede beschrijving opgesteld, amaai, al zullen er nog mensen het huisje missen...en dan vraag ik mij af. Casa Aurelio heeft geen adres.
De laatste anderhalve K zijn 'Strada Bianca', mooi, spannend, echt het veld in...
Ons Beetje (den auto) is hier niet echt op voorzien, wegens lage ophanging. Stil rijden, af en toe toch een schraapgeluidje onderaan...en we zijn er! Beeke ziet al wit van die anderhalve K wit stof. De grond rondom is geploegd, ziet er kurkdroog uit en leemachtig.

Het huis: super! Mieke wordt er lyrisch van. En een degelijk uitgeruste keuken. Joepie eindelijk kokkerellen op niveau. Een grote living. TV en dvd's. Geen internet, zoals jullie al zullen gemerkt hebben aan het tijdelijk onderbreken van de blog.
En dan de tuin: pastoraal zicht op hellingen en vallei. Stilte. Amper een auto te horen (en 's nachts op krekels na, en een eenzaam blaffende  hond ver weg....STILTE.

Op goed geluk weggereden en nog een supermercato gevonden in Montegiorgio. Niets toeristisch hier. Lokaal stuff. Op het terras van het lokale kaffee, kletsende oude peekes. Geen vrouw of jongere te zien hier. Eten en drank dus in orde.
De dag geindigd op het terras. Mieke eindelijk gewonnen met kaarten, gelukkig en blij. Om af te sluiten, de grooote lukse: naar het zwembad, kleren uit en in uwe pure nog wat gaan zwemmen. Geen kat in zicht, zo verlaten ligt dat paradijsje hier. Dus dat wordt het ritueel: opstaan en gaan zwemmen, en nog even afkoelen voor het slapengaan....

Geen opmerkingen:

Een reactie posten