19 en 20 december: de cirkel is bijna rond.

Bijna valt hier op te vatten in de meest benaderbare zin die men zich kan indenken. Er wordt wel eens beweerd onder psychologen dat mensen verschillen in tijdsoriëntatie: de mensen met de blik op het verleden, de nu mensen en de toekomstmensen. Wij horen beiden, duidelijk, tot het laatste type. En dus vraagt in het nu blijven ofwel een sterke prikkel, ofwel een inspanning.
Nu, een halve dag en een nacht voor ons vertrek hier, doen we moeite om hier te blijven.
Gisteren ging dat redelijk goed en hebben we ook nog prikkels gevonden: laat opstaan, vasthouden aan de spanning in het boek, de voetbal zien (s'morgens lukt het hier soms aardig over het net als in België iedereen nog slaapt), blij zijn met de overwinning van OHL - de hoop op redding groeit - en ontbijten. Rond de middag huren we weer het brommertje, om eens wat sjieker te gaan eten in Ban Bao bij Buddha View. Na nog een beetje winkeltjes doen, en wat rondtoeren, besluiten we onze zwempakken en strandmat op te pikken en door te rijden naar Lonely Beach. De boeken zijn ondertussen uit, dus we kunnen wisselen. We zwemmen beiden en Mieke drinkt alleen een Chang, ik hou dapper vol en drink water. Na de douche gaan we pizza eten bij de Italiaantjes. Die blijken uit de zaak gezet, en de 'nieuwe' baas maakt een goede en een foute pizza (niet doorbakken). Mieke raakt op haar beurt in de ban van het boek van Dorrestein en is dus 's avonds zoet met lezen.
Na de voorlaatste nacht beseffen we dat we op 19december helemaal geen foto getrokken hebben. Is dat ook al een voorafspiegeling van de cirkel die zich sluit. Wij die met een deel van ons hoofd bij morgen en overmorgen zijn? En terugvallen in onze oude modus?
We plannen vandaag zelfs om niet te vroeg te beginnen met pakken. En symbolisch hangen we de zwembroeken (bikini) aan de draad. We laten ook de voorlopige eindafrekening maken voor verblijf en eten. Dan weten we hoeveel Baht we nog moeten tanken aan de ATM. Mieke vliegt verder door Dorrestein, en daarna gaan we nog een laatste keer langs bij de massagemadam. Ik lijk wat losser in nek en schouders, en zeker is dat het knijpen en duwen minder harde pezen of spieren tegenkomt en dus minder pijn doet. Daarvoor zou ik moeten blijven si. Paar keer per week naar zo en madam (aan 10€/uur). Mieke is blij met gladde voetjes na een scrub.
Het gevoel bij onze laatste late namiddag hier gelijkt op het wachten voor ons vertrek naar Bangkok. Dan waren we rustig thuis na onze drie weken Italië, ook toen leek het zinloos om nog iets speciaals te doen (behalve uiteraard met de kids samen zijn). Ook dan zit je al een beetje in het vliegtuig. Nu dus ook, we hebben de staff een mooie tip gegeven. Dan houden zij die werken er ook wat aan over. Zo, nu is ons restbudget geregeld. We halen geen Baht meer uit de ATM en hiermee gaan we het dus doen tot morgen middernacht. Dan gaat onze vlucht naar Kopenhagen vanuit Bangkok. Voordien vertrekken we hier in Bailan rond 10.00 u, voor eerst eerst een ritje volk oppikken, dan de ferry, dan verder het busje naar de luchthaven van Trat. Daar vliegen we om 13.45 in een uurtje naar Suvarnabuhmi, Bangkok. Uit onze vorige ervaring kunnen we, tijdens de negen uur wachten, daar al wat oefenen met onze twee t-shirts, fliess en lange broek. Bij ons vorig inchecken naar Hanoi stond de airco ijskoud. Het laatste en afrondende verslagje komt dus uit Kessel-lo binnen twee dagen.

3 opmerkingen:

  1. Allerliefste mama en papa,

    Wat een geweldige reis hebben jullie gemaakt. We vonden het heerlijk om jullie avonturen te volgen daar in het verre Azië.
    We kijken vol spanning uit naar jullie thuiskomst maar hopen toch ook dat jullie het ontspannen gevoel en in het nu leven kunnen mee nemen naar België.

    Dikke kus en knuf Fem en Matti

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het is niet te geloven dat de prachtige reis er nu bijna op zit. Wij hebben mee genoten van alle prachtige vergezichten, strandscenes, heerlijke maaltijden, de zon en niet te vergeten alle -curen en massages. Het zal ook wennen zijn om niet dagelijks te weten wat jullie zoal doen (toch beetje Big Brother?).
    Maar fijn is wel om jullie weer dichtbij te weten en te kunnen voelen. Voor nu wensen we jullie dus een vlotte en behouden reis en tot gauw!!!

    Zusenzo

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Damn, ik bedenk me net dat jullie donderdag aankomen en dat er dan hier in Belgie een algemene staking is. Ik hoop dat je er niet te veel last van ondervindt op de nationale luchthaven. Worden jullie opgehaald? De treinen rijden alvast helemaal niet, zelfs niet TGV!
    Voor de goede orde: ik staak NIET!!!

    Kus

    Kris

    BeantwoordenVerwijderen