9 december: visa run.

De AB lijken te werken, durven we hopen. Enfin ik voel mij in staat om de tocht te maken. Dus om 06.00 uit de veren, thuis gewoon voor Mieke, hier een wekkergeval.
Het loopt, zij het niet zo smooth als bij het afhalen van de luchthaven. Mijn stoel slaat soms naar achter in de minivan, het ophalen van anderen loopt wat verward. Onze chauffeur haalt onderweg ergens zijn kind op en zet het later, bij wat een onthaalmoeder lijkt, weer af. Deze keer nemen we de Central Ferry, wat een iets tragere en langere verbinding met het vasteland is. Onderweg naar de grens, stoppen we op een paar 'rare' plekken: eerst aan de Tesco, de chauffeur moet blijkbaar wat boodschappen doen, en ook ergens in een veld op een zandweg, waar niets gebeurt lijkt ons. En dan ineens zijn we op een drukke markt, dat blijkt de grens te zijn.

De vier andere medereizigers gaan echt naar Cambodja. Wij krijgen de boodschap ons te haasten en- een jongen om ons te begeleiden. Aan de Thaise grens uitchecken en stempeltje halen, nog maar eens kijken in de pc camera voor een fotootje. Dan de honderd meter door niemandsland naar Cambodja (ineens weer 'madam', 'please money', sukkelaars en bedelende kinderen), en dan inchecken in Cambodja. Twee vlot Engels sprekende jongemannen beloven te helpen voor 100 Baht. Met hen beloven ze, gaat het sneller, en ze doen het inderdaad vooruit gaan. Zij vullen, onze paspoorten in de hand, de papieren in voor de visumaanvraag, overleggen met de beambte. Wij moeten enkel tekenen en inchecken, electronische vingerafdrukken nemen, foto nemen, en 1200baht/pp betalen. We mogen Cambodja voor een maand binnen. Dan een meter terug, letterlijk, naar een ander loket, om Cambodja te mogen verlaten. Pas afgeven, opnieuw vingerafdrukken en foto, en 300baht/pp (enkel als je meer dan een dag blijft moet je ni betalen). De jongens verpatsen nog een slof goedkope sigaretten aan Mieke, en ontvangen elk hun beloofde 100baht. Dan terug de grens overwandelen met onze begeleider uit Thailand, daar zit weer een jongen te wachten om onze immigratiepapieren in te vullen, doch deze formulieren kennen we. Langs de Thaise grenscontrole, fotoke nemen, papieren tekenen, en we mogen weer voor twee weken in Thailand verblijven. Nu nog 100baht voor de jongen die mee de grens overliep en we zijn er vanaf.
De derde gaste die mee terug moet is er nog niet. We worden verzocht even rond te lopen. We gaan iets eten in een zaak met zicht op de grenszee. Het eten is er ronduit slecht. Ni zo erg, we hebben eigenlijk geen van beiden honger.
Op de terugweg babbelen we wat met de derde passagier: 24 jr, vrouw, uit Luxemburg. Zij moet om de twee maand naar Cambodja, gaat dan op een eiland zitten voor twee dagen, betaalt ondertussen runners die met haar pas naar Phnom Penh reizen en daar bij de Thaise ambassade een lang toeristenvisum kopen. Daarna kan ze weer twee maanden op Ko Chang blijven. Nog een keer denkt ze en dan kan ze een werkvergunning aanvragen, ze werkt in een hotel.
Terug in onze plek, nog wat gelezen, en voor het eerst in een paar dagen goesting gehad in eten. Dan maar tweemaal blauwe krab gedaan. Lekker! Maar voorlopig zijn de hoeveelheden die er in gaan nog beperkt. Laten we hopen dat de tekens van beterschap meer dan tekens zijn.

2 opmerkingen:

  1. Super dat alles zo vlot verlopen is!!
    Nu gewoon rusten, genezen en genieten.
    Neem die warmte maar goed op want hier is het kkkkoud :)
    Kus!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Marleen Braspenning14 december 2011 om 11:17

    Hej, hoe gaat het daar? wanneer komen jullie terug ? ik volg jullie reisverhaal op blog maar ge weet ben niet goed in pc en moet dan wachten tot Lies me dat voor doet. Van mij mag je wel wat zon opsturen ( wind is hier genoeg) geniet nog van je vakantiedagen en denk aan de werkende mensen hier in Belgiƫ,groetjes uit Het Wirikske en ne dikke knuffel xxx

    BeantwoordenVerwijderen