18 november: door de bergen rijden.


Vandaag zijn we dus op weg naar Luang Prabang. We moeten wat wachten op de Swaeng Thaeng die ons naar de bus brengt. Het busstation is een heel eind buiten de stad. Daar wacht onze VIP bus al op ons. De benedenverdieping is weer ingericht als vrachtruimte. En de roestplekken zijn niet goed te zien op de foto's. Op een uurtje na voert de tocht - die aangekondigd is als 8 uur, ondertussen weten we al beter he-, ons door de prachtigste groene bergen. Uiteindelijk zullen we tot een paar uur na het donker rijden en na ongeveer 12 uur de bestemming bereiken. Op de uren in het donker na, de moeite omwille van de prachtige vergezichten en de grootste stukken regenwoud en overdadig groen die we op onze reis al tegen kwamen.

In die zin is het nog een voordeel dat de bus zo traag rijdt. Op steile stukken moet hij vaak naar eerste. Dat geeft ook een veilige gedachte, hij zal niet te snel rijden. Aan boord is ook een helper/technieker die bij de stops wat aan de bus prutst. Zo stoppen we bij de afdaling aan een bronnetje om koelwater bij te vullen, en ligt hij daar onder de bus wat te prullen. We horen verhalen dat deze bus ook soms stilvalt en je dan op de bus in de bergen moet overnachten.
We hebben al rijdend wat foto's genomen, die vangen het maar gedeeltelijk. De rest zit in ons hoofd he. De foto's vatten af en toe ook de weerschijn van de ruit, en ook een electriciteitspaal, die neem je er maar bij.
Luang Prabang is op het eerste zicht rustig, ons guesthouse wat shabby. We zijn wel blij dat we gisteren toch telefonisch reserveerden. Bij de Mekong, in de kleine straatjes lijkt het vol te zitten. We zoeken en vinden wat beter (duurder) voor de volgende dagen en doen ons te goed aan een spagetti!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten