Over land reizen heeft als voordeel dat je de afstanden ook werkelijk voelt. En uiteraard is dat ook het nadeel. Dus rond 16.00 aangekomen in Vientiane. De reis was ok, we hadden een VIP bus die naam waardig. Een dubbeldekker namelijk waarvan de onderste stoelen omgebouwd waren tot vrachtruimte. Mogelijk mede daardoor geen goederen tussen de zetels. Wij zijn vroeg aan de bus en kunnen dus de plaats aan de panoramische ruit innemen. Dat is voor ons beiden een nieuwtje, van op de eerste verdieping met je gezicht op een (getinte) panoramische ruit, door het landschap reizen.
De bus rijdt goed door en toch zijn we zeven uur zoet om de 332km tussen Thakekh en Vientiane te overbruggen. Daar worden we aan het zuidelijke busstation afgeleverd. Dat laat toe om de laatste tien km door de stad te tuktukken. Pas in het 'centrum' merk je de oude stad. Hier het ene guesthouse naast het andere, doch onze keuze blijkt vol. Het hotel ernaast ook, op een kamer zonder raam na. Uiteindelijk zullen we er nog een paar aflopen eer we iets min of meer decent vinden. Blijkbaar is het 'seizoen' begonnen. Na ons, afficheert ons guesthouse ook 'full'. De kamer is klein dus is de stad onze ruimte. Ook Vientiaene is zo een stad met 'Franse' slag. Veel restaurants met Franse menu's, kaffee's, bakkerijen, croissants en koffiekoeken... Ook Belgisch is hier te vinden. Mosselen friet zowaar, met allerlei Belgische bieren. We zien de lokale 'Viavia' (ik meen mij te herinneren dat in Heverlee aangekondigd te zien). Ook zij afficheren van Duvel over Maredsous, en andere Leffe's. De prijzen voor dat Belgische mooi zijn er evenwel ook naar. 5€ voor een Duvel! dus die gaan we thuis wel weer drinken.
Dus vinden we een buitenterras voor een kleine hap en wat te drinken. We durfden geen van beiden veel binnennemen op de bus namelijk. En by the way het gaat iets 'beter' met de darmen.
Net als in Cambodja wordt er hier opvallend veel Frans gesproken in de kaffee's en restaurants; Fransen en andere Franssprekenden, terwijl al de hele tijd de Amerikanen amper te bespeuren zijn. Nog wat dwalen, even over de avondmarkt aan de Mekong en naar een pleintje aan de 'fontein' voor een Frans restaurantje. Beetje taaie steak op de bbq, en voor evenveel geld koele witte wijn!
Daarna zitten we nog lang te babbelen op het buitenterras van eerst. Beetje typsy, oeps. Ze schenken de Ballantines hier groot.
Dus vallen we als een blok in slaap.Vergeten fototoestel en laptop op te laden. Dat er amper foto's zijn ligt evenwel aan vergeten ze te nemen. Andere dagen zeg ik dan 'kan ik nog wat Kuifje spelen'. Dus vandaag en gisteren blijkbaar geen reportergoestingen.
Vandaag dus, opgestaan met beetje dorst. We gaan op zoek naar de markt, voor eventueel een Sarong voor Mieke. Ik verpest het een beetje door weer 'slap' te worden (buik/darmen) en als ik er een beetje ziek uitzie is Mieke niet op haar gemak. Verder zijn er geen toffe t-shirts of sarongs, tenzij aan Europese prijzen. Dus no fun voor haar. Ik kijk naar een telefoon, de oude van Mieke die ik nu gebruik valt een beetje uit elkaar, en laat mij een fake iPhone aansmeren. Niet dat ze er in de shop geheimzinnig over doen, als ik vraag fake or real. Enfin ik heb een nieuwe tel voor 70€! Dus wat dat betreft kan ik niet gezien zijn denk ik.
Met wat cola en schweppes en een stuk chocola, kikker ik wat op. Genoeg om eten te verdragen. We eten een lekker slaatje (met kaas!) in wederom een Franse zaak (Vendôme). Nog wat spuitwater en stillaan gaat het beter. Ik poog in het hotel online te gaan met de Iphone, en kan bijgot het numerieke toetsenbord niet vinden. Ik zie een meisje spelen met haar Iphone en vraag hulp, ook het vriendje komt helpen...het toestenbord blijft onvindbaar. Dus stap ik terug naar de markt en de verkoper. Die zoekt en zoekt, roept zijn vriendin die zoekt, die neemt mij mee naar een andere verkooppunt, waar de lokale dame het numerieke toetsenbord tevoorschijn tovert. Enfin toch bij het inloggen op het net.Op het net vind ik de login van facebook, maar wederom geen toetsenbord. t'zal nog zoeken zijn dus. Straks gaan we iets eten in een tuin, we hebben ook onze bus naar Luag Prabang geboekt. Dat wordt weer een lange busdag. En, in de LP spreken ze over kotszakjes, wegens de bergen in he! Luang Prabang wordt nogal geprezen in de LP en ik herinner mij ook dat Sue Johnson mij naar daar verwees. Dat wordt mogelijk onze laatste stop in Laos. Nu is plan om daar, en in de omgeving, een aantal dagen rond te hangen. Indien betaalbaar, vliegen we dan naar Chang Mai (Thailand), we will see.
De bus rijdt goed door en toch zijn we zeven uur zoet om de 332km tussen Thakekh en Vientiane te overbruggen. Daar worden we aan het zuidelijke busstation afgeleverd. Dat laat toe om de laatste tien km door de stad te tuktukken. Pas in het 'centrum' merk je de oude stad. Hier het ene guesthouse naast het andere, doch onze keuze blijkt vol. Het hotel ernaast ook, op een kamer zonder raam na. Uiteindelijk zullen we er nog een paar aflopen eer we iets min of meer decent vinden. Blijkbaar is het 'seizoen' begonnen. Na ons, afficheert ons guesthouse ook 'full'. De kamer is klein dus is de stad onze ruimte. Ook Vientiaene is zo een stad met 'Franse' slag. Veel restaurants met Franse menu's, kaffee's, bakkerijen, croissants en koffiekoeken... Ook Belgisch is hier te vinden. Mosselen friet zowaar, met allerlei Belgische bieren. We zien de lokale 'Viavia' (ik meen mij te herinneren dat in Heverlee aangekondigd te zien). Ook zij afficheren van Duvel over Maredsous, en andere Leffe's. De prijzen voor dat Belgische mooi zijn er evenwel ook naar. 5€ voor een Duvel! dus die gaan we thuis wel weer drinken.
Dus vinden we een buitenterras voor een kleine hap en wat te drinken. We durfden geen van beiden veel binnennemen op de bus namelijk. En by the way het gaat iets 'beter' met de darmen.
Net als in Cambodja wordt er hier opvallend veel Frans gesproken in de kaffee's en restaurants; Fransen en andere Franssprekenden, terwijl al de hele tijd de Amerikanen amper te bespeuren zijn. Nog wat dwalen, even over de avondmarkt aan de Mekong en naar een pleintje aan de 'fontein' voor een Frans restaurantje. Beetje taaie steak op de bbq, en voor evenveel geld koele witte wijn!
Daarna zitten we nog lang te babbelen op het buitenterras van eerst. Beetje typsy, oeps. Ze schenken de Ballantines hier groot.
Dus vallen we als een blok in slaap.Vergeten fototoestel en laptop op te laden. Dat er amper foto's zijn ligt evenwel aan vergeten ze te nemen. Andere dagen zeg ik dan 'kan ik nog wat Kuifje spelen'. Dus vandaag en gisteren blijkbaar geen reportergoestingen.
Vandaag dus, opgestaan met beetje dorst. We gaan op zoek naar de markt, voor eventueel een Sarong voor Mieke. Ik verpest het een beetje door weer 'slap' te worden (buik/darmen) en als ik er een beetje ziek uitzie is Mieke niet op haar gemak. Verder zijn er geen toffe t-shirts of sarongs, tenzij aan Europese prijzen. Dus no fun voor haar. Ik kijk naar een telefoon, de oude van Mieke die ik nu gebruik valt een beetje uit elkaar, en laat mij een fake iPhone aansmeren. Niet dat ze er in de shop geheimzinnig over doen, als ik vraag fake or real. Enfin ik heb een nieuwe tel voor 70€! Dus wat dat betreft kan ik niet gezien zijn denk ik.
Met wat cola en schweppes en een stuk chocola, kikker ik wat op. Genoeg om eten te verdragen. We eten een lekker slaatje (met kaas!) in wederom een Franse zaak (Vendôme). Nog wat spuitwater en stillaan gaat het beter. Ik poog in het hotel online te gaan met de Iphone, en kan bijgot het numerieke toetsenbord niet vinden. Ik zie een meisje spelen met haar Iphone en vraag hulp, ook het vriendje komt helpen...het toestenbord blijft onvindbaar. Dus stap ik terug naar de markt en de verkoper. Die zoekt en zoekt, roept zijn vriendin die zoekt, die neemt mij mee naar een andere verkooppunt, waar de lokale dame het numerieke toetsenbord tevoorschijn tovert. Enfin toch bij het inloggen op het net.Op het net vind ik de login van facebook, maar wederom geen toetsenbord. t'zal nog zoeken zijn dus. Straks gaan we iets eten in een tuin, we hebben ook onze bus naar Luag Prabang geboekt. Dat wordt weer een lange busdag. En, in de LP spreken ze over kotszakjes, wegens de bergen in he! Luang Prabang wordt nogal geprezen in de LP en ik herinner mij ook dat Sue Johnson mij naar daar verwees. Dat wordt mogelijk onze laatste stop in Laos. Nu is plan om daar, en in de omgeving, een aantal dagen rond te hangen. Indien betaalbaar, vliegen we dan naar Chang Mai (Thailand), we will see.
In Vientiane hebben wij ook een massage gedaan. 5dollar voor een uur. Was goed en deftig (met pyamake aan dus geen hints naar een happy ending ofzo :) ).
BeantwoordenVerwijderenDat was aan het water (als je naar het water kijkt) naar rechts, nog wel even door, onder een hotel.
Papa be the bigger man over die microben he! Mama, haal je super geneeskrachten nog eens boven :)
Wij hebben naar VangVieng vanuit Vientiane zes uur ofzo op de bus gezeten, naar Luang Prabang is veel verder, dus voorzie jullie maar op een lange rit, drinken, eten, wc-papier en volgens de lonely planet blijkbaar kotszakjes :)
Geboorteaktes zijn opgestuurd naar Canada trouwens, benieuwd hoe lang het gaat duren eer het daar is-gestempeld-en terug in België.