10 Oktober : Hue

Zo een nachtje op de bus is wel handig. Beetje slapen en ondertussen vele km doen. Zelfs al is het geen bed, en is het weeceetje piep, en zit, ligt, de bus meer dan vol. Beter een nacht dan een dag doorbrengen in de bus. Afstand is afstand in Vietnam. We doen 12 uur over de naar ik hoorde 600 km, ik moet het nog opzoeken. Dit soort bus mag maks 60 zie ik, de kleine mogen 80/U. Dus dat verklaart de tijd.
En Vietnam is een land in constructie: dus soms rijdt de bus 3km/U door diepe putten. We kruisen af en toe sinds Hanoi iets wat of een snelweg of een nieuw spoor in aanbouw lijkt.
Wat ook al sinds Hanoi opvalt, veel nieuw woningen, privéwoningen. En hier en daar een megaproject. Gisteren ook op Cat Ba, een resort ding. En voorheen rond de pagode, wordt een meer en een pak woningen gepland. Het is erg onduidelijk of er een urbanistische gedachte achter zit. Op het eerste gezicht lijkt het eerder een 'oud Belgische' aanpak. We doen maar en zullen later zien of het bij elkaar en in elkaar past.
Van de bus gekomen zijn we avontuurlijk, en nemen twee brommers als taxi. Het blijken vlotte gasten te zijn: Mr Tai, met een boekske vol enthousiaste, Nederlandstalige, handgeschreven, verhalen over mototoeren. We waren zo iets al van plan doch houden hem even af. Na check-in gaan we de wat dwalen, en Mr Tai vindt ons op straat. Bij een pint laten we onze goesting spreken en lap vanaf woensdag weer toeren. De tweede dag beloofd zwaar te worden, 300km. Klinkt interessant. Weer ver weg naar de grens toe, weg van de Noord-Zuid toeristen route.
We eindigen na drie dagen die trip in Ho Anh dan zijn we daar ook ineens en moeten we geen vervoer meer regelen. Dus alles gaat mee op de moto vanaf woensdag. Mr Tai zal voor alles zorgen, plastiek voor rond de rugzakken, regencapes voor het geval...

Hue lijkt ons ineens klein, we ergeren ons nog even aan een madammeke op de markt dit ons in het zak zet met nems. En verkennen de citadel langs de buitenkant. Op de terugweg naar het hotel voor een geplande douche (plakkerig warm) en een dut, zien we ineens William en Lauren zitten aan de overkant.

Dus  dat douchke dat komt er wel van maar het dutje niet. We gaan zo met hen uit eten.
En zij deden er met de trein net een uurtje minder over dan wij. Mieke ontmoette net in de lobby nog een Hollander die 8 uur stil stond op de trein. Oeff, liever hij dan wij. En zij vond een kleermaker die mijn gescheurde broek repareerde voor 5000 dong. Dus voor 12 eurocent of zo.

Het eten was leuk, hier vlakbij blijkt een gezellige uitgaansbuurt te liggen, met de beste LP, en tripadvisor adresjes. We voegen ook William en Lauren hun blog toe aan de links.

foto's

1 opmerking:

  1. Jullie foto's doen ons voelen alsof we er zelf geweest zijn ;) Grappig om zoveel dingen te herkennen.
    Zot die fietsers met volgeladen bakken he! Wij hebben er zelfs zo ene gezien die met metalen kabels rondreed, ongelooflijk hoe die zelfs maar ne cm kon vooruit geraken met dat gewicht, moet een ton gewogen hebben!
    Stinkfruit (Durian), al gegeten? Van plan om het eens te eten? :p

    BeantwoordenVerwijderen