11 oktober: Hue in de regen.

En de rest van Azië zo lijkt het wel. Een blik op de kaarten van www.wunderground.com leert ons dat we in de wijde regio niet kunnen ontsnappen aan de regen. We blijven de voormiddag binnen, het giet namelijk. Naast even speuren of een vliegtuig ons zou kunnen bevrijden van de regen laat het mij ook toe om twee hele afleveringen van extra time te zien op de laptop. Tof.
Af en toe valt internet uit. Ik begin overtuigd te raken dat het iets met hun router's is. Gewoon wachten en hopen op geluk. Hier dus na een uurtje ineens weer verbinding.
Na de middag gaan we op weg naar de keizerlijke citadel/verboden stad. We besluiten in te gaan op de vraag om ons te mogen vervoeren met de riksja of hoe heten die fietstaxi's hier? En ik voel, ik heb de klik gemaakt, ik stap in de cultuur van het onderhandelen, en hou voet bij stuk. Het compenseert het gevoel van het bedrogen zijn gisteren. Spijtig voor deze gasten. Als reiziger voel je je er wel veiliger door.
De keizerlijke stad heeft vandaag weinig bezoekers. Dus wij dwalen er kriskras in rond. Op een rare manier is ze binnen de muren groter en weidser dan onze wandeling rond de muren gisteren leek aan te geven. Het is een leuke mengeling van ruïne en reeds herstelde glorie. Het blauw kleuren van de versieringen met porseleinen potscherven is ook speciaal ni?

Een beetje zielig is de eerste olifant. In beter weer kan je olifantenritjes maken zegt een bord.
fotoverslag

De regen is ondertussen gestopt. Het plan van de stad, heft zich gesetled in mijn hersenen, en dan is rondlopen altijd prettiger. We gaan op zoek naar Nina's café, volgens tripadvisor' the best deal' betreffende eten. Ik herinner mij van een verslag op het net, dat het in een zijsteegje van het opgegeven adres moet zijn (Nguyen Tri Phuong), en toch vinden we het niet. Mogelijk worden we afgeleid door de drukte aan de schoolpoort, ouders op brommers, en sommigen met auto, die de kids komen ophalen van school. Zoekend worden we gestopt door hi Mr Tai. Groeten uitwisselen en we vernemen dat hij ook zijn kinderen staat op te wachten. Dat geeft weeral meer vertrouwen in de man. Hij toont ons ook waar het steegje ongeveer moet zijn.
Nina's café zou je niet vinden zonder trip advisor. Het ligt diep in de steeg en dan nog in een zijsteeg. Het eten is werkelijk lekker. We eten Phai en Nem lui, beiden met pindasaus en rijstbladeren. De lokale curry is gewoon lekker. De derde soort bier van Hue proeven we ook, net als Vietnamese koffie en Vietnamese rum. En allemaal aan superprijzen. We merken dat de Pho en de Nem hier amper duurder zijn dan op straat. MMM, een beetje licht wel in het hoofd, en tegelijk zeer tevreden lopen we naar huis. Zonder nog een keer op de kaart te kijken: yeah!

Morgen vertrekken we dus met de Hue freedom riders op een driedaagse mototoer naar de centrale hooglanden, oorlogsherinneringen, Ho Chi Minh trail, om vrijdag te eindigen in Ho Anh. Daar gaan we ons dan laten kleden voor ons Line haren trouw he.

2 opmerkingen:

  1. Hey lieve mamsie en papsie,

    Ondanks de regen klinkt het fantastisch!!!
    Ik denk dat de mototocht weer een echt avontuur zal worden!
    Geniet ook van Hoi an. Wij vonden dit schitterend en niet alleen voor de kleermakers maar ook voor het stadje en de omgeving er rond.

    PS: mama je kan er ook eigen schoenen en handtassen ontwerpen en laten maken (of laten namaken van een foto ;-) ).

    Dikke kus en knuf

    BeantwoordenVerwijderen
  2. 300 km op enen dag, dat is niet niks! Wees maar voorzichtig he. Alertheid niet laten zaken door vermoeidheid :)
    Hoi An: ben benieuwd naar jullie aankopen. Trek maar veel foto's tijdens proces zelf. Ah en steeds goed kijken naar de naden. Eigenlijk zou je steeds een dubbele naad moeten hebben. Als zij zeggen dat het af is, en jullie vinden van niet... dan is het niet af. Goed kijken dus :)

    BeantwoordenVerwijderen