27 oktober: tuktuk en killing fields

Vandaag hebben we voor de hele dag een tuktuk 'besteld'. We willen killing fields en de oude gevangenis bezoeken. Killing fields memorial ligt 17km buiten PP.

PP is niet zo reuzegroot, al snel verschijnen er velden. En, een paar km buiten het centrum, ook een 'gewone" Aziatische stad: water, putten in de weg, drukte een verzameling van huizen en hokjes, volk. Wat wel anders blijft dan  in Vietnam: meer en luxueuze auto's. Blijkbaar is de stap hier: geen auto of direct een dikke SUV, of Mercedes 500!

Tuktukken is tof. De onze wordt getrokken door, naar wat ik vermoed, een Chinees moto-ke. En gereden door Rottana, die dat erg voorzichtig doet. De maks snelheid schat ik in op 25km/u. 

Bij killing fields nemen we de audiobegeleiding. Dat is een heel goed idee als je er bent. De uitleg is sober, emotioneel, pakkend en uiteraard wreed. Doch de toon is respectvol, zacht, niet wraakzuchtig en tegelijk helder. De uitleg laat je de plaats beleven, terwijl je er bent, wat toch anders is dan 'er over lezen ', terwijl je zelf elders bent. Je staat op de executieplaats, je kijkt naar een gewoon ogende boom waartegen wreedheden gebeurden... We zijn allebei stil, luisteren en zeggen verder weinig. Het is duidelijk wat je hier voelt. Dit is een plaats om in ere te houden. Dit soort 'eerbetoon' begrijp ik beter dan nog eens een nieuwe tempel aan Buddha. Doch dat zal ook wel een verhaal hebben. Zien of we dat tegenkomen.

Voor we, terug in de stad, S-21, een voormalige school omgevormd tot foltergevangenis, bezoeken,  eten we wat in een ecologisch/sociaal verantwoord restaurantje uit  de LP.

Ook in S-21 zijn we stil. Hier is de rondleiding minder goed georganiseerd. Al blijft het wegen dat wij mensen tot zo iets in staat zijn. Het doet je nadenken over de gevaren van collectivisme. En nadenken over de gevaren van individualisme dat deed ik al. Alles zal wel weer zijn Yin en Yan nodig hebben. Het bezoek valt ook mooi in de plooien van 'Luz' het boek dat Mieke net uit heeft en ik nu lees over gelijkaardige feiten in het Argentinië van vorige eeuw. Alleen hadden ze daar net de omgekeerde "ideologische " uitleg. Daarna hebben we eigenlijk geen plan. We vragen de tuktukker om ons naar een reisbureau te brengen waar we hopen een boot te vinden om morgen naar elders te verkassen. Dat levert een toffe tocht doorheen de stad op. Na de ervaringen van vanmorgen, lijkt dat nog het tofste. We willen eigenlijk niets bezoeken. Gewoon wat rondrijden en iets drinken.

Rottana brengt ons naar een plek waar we iets kunnen drinken, hij laat ook het woord 'garden' vallen. Zoals vaak begrijpen we de mensen hun Engels hier niet goed. Net als in Vietnam hebben ze een speciale uitspraak. En is het raden wat ze zeggen. Velen klinken tegelijk vlot en onbegrijpbaar in het Engels. Blijkbaar zijn wij dat ook, ook wij moeten onze zinnen vaak herhalen. De plek waar hij ons aflevert, toont mogelijk het moderne Cambodja: het is een soort park met namaak Cambodja, en speeltuigen, en namaak tempels enz. Kitsch is internationaal. Nu midden in de week is er bijna niemand. Op zondag loopt het hier vol. Tof is dat het zo ver ligt, wat buiten PP zodat we een leuke rit en een leuke rit terug hebben. Ik poogde dat in een tuktuk zitten te vangen op een filmke.

's Avonds besluiten we eens de andere kant op te lopen en naar de 'lungoMekong' te lopen. Gek, we zitten blijkbaar bij streetfood paradise, op 20m en we hadden het nog niet gemerkt. Evenwel de perikelen van de vorige dagen zeggen 'afblijven'! Op de boulevard langs de Mekong is het druk, nog meer buitenlanders, zoals wij, en spijtig genoeg ook gezinnetjes die op de grond slapen. Op de brede 'dijk' lopen jongeren te flirten, te sjotten, te badmintonnen,  tussendoor ook wel een hoertje vermoeden we.
Er zijn hier in PP opvallend veel 'oudere' blanke mannen, dat is op zich geen goed teken he. Gelukkig zien we hier niemand met een kind rondlopen, bij de 'gelukkigen' hangt er een Cambodjaanse vrouw aan de arm. Op de terugweg biedt een man op een brommer ons drugs aan (yama en opium). Mogelijk is dat ook een verklaring voor de aanwezigheid van oude hippies?

Oh ja. Het reisbureau was niet up to date en kon niet helpen. Wat wel blijkt te kloppen: er is teveel water in de Mekong en er varen geen boten wegens te moeilijk. Dus we zoeken een alternatief pad en besluiten dan maar nog een dagje in PP te blijven terwijl we dat uitzoeken. Anders moeten we zo snel gaan he, dat hebben we ondertussen verleerd.

Hier de foto's van vandaag.

1 opmerking:

  1. Killing Fields en S-21 prison zijn inderdaad de moeite. Zeer eng, had met momenten moeite om niet misselijk te worden. Maar ik vond wel dat ik alles moest opnemen om te beseffen welke gruwelijkheden er daar plaatsgevonden hebben en dat niet te vergeten.
    Tuktuk in zo'n steden is inderdaad leuk en ontspannend, in tegenstelling tot in Bangkok vrees ik :)
    Kus!

    BeantwoordenVerwijderen