Daarna bezoeken we een eiland waar de lokale familie rijstpapier een kokossnoepjes maakt. Mooi om te zien en het rijstpapier met sesamzaad dat daarna geBBQ is smaakt onze geteisterde ingewanden goed. Na dit bezoek gaat een deel van de groep terug naar Saigon, wij en een twaalftal anderen stappen in een speedbootje op weg naar Cambodja. We moeten vroeg uit de veren. De nacht heeft deugd gedaan. Geen koorts blijkt. De krampen lijken te verminderen en we eten voorzichtig en licht. Een broodje met confituur. Vandaag gaan we varen. Met drie verschillende boten raken we in Phnom Penh. Het belangrijkste van de dag is de Mekong. Wat een rivier. En zoals gisteren gezegd, ze staat hoog, de rivier. Dat moeten de foto's aantonen. Eerst bezoeken we een dorp met visboerderijen. Volgens onze gids is Vietnam de grootste visuitvoerder van de wereld. Als we het goed begrijpen zit er onder de drijvende huizen een kooi van zeven meter diep. Daarin worden drie soorten vis gekweekt: op het hoogste niveau ben ik vergeten welke, op middenniveau lijken het ons Dorade en op grotere diepte iets wat klinkt als zeebaars. Hier zover van de zee is de Mekong nog altijd brak blijkbaar, zodat hier ook zeevis kan gekweekt worden.
Na een uurtje bereiken we de Vietnamese grenspost, drijvend op de Mekong. Onze gids regelt alles, wat is dat makkelijk seg. Na de Vietnamese stempels gaan we weer aan boord, varen over de grenslijn en stappen terug uit aan de Cambodjaanse post. Deze is aan land, en erg laidback. De kantoren zijn grotendeels in open lucht. De gids regelt weer alles, wij moeten enkel ons gezicht laten zien voor de finale stempel.
Mieke en ik hebben de enige plek buiten bemachtigd en wij zitten dus lekker in zon en wind naar de Mekong te kijken. Een aantal jonge medereizigers gebruiken de trip om te maffen. Raar vinden wij dat. Er is zo veel te zien. En deze vorm van transport is GEWELDIG. Wij zouden het ieder die van Saigon naar PP gaat of omgekeerd, willen aanraden. Er rijden dus ook bussen. Wij zien niet in waarom je die zou nemen als je ook over de rivier kan. Het is een ervaring op zich, je voelt dat je reist, je voelt de afstand...
Anderhalf uur voorbij de grens hebben we rendez vous met een boot uit PP die ons komt ophalen. Overstappen midden op de Mekong, en hupakee verder tuffen aan een rustiger tempo naar PP. Er is plaats zat op de boot. En ook een kans voor onze eerst Cambodjaanse pint. Hier raken we aan de praat met Ania, een Poolse die samen met haar nicht Suzanne reist. Dat herinnert mij er aan dat ik jullie gisteren ben vergeten Yasu voor te stellen, een 24 jarige Japanse bartender op reis. Dingen gaan ook zo makkelijk op deze reis. We zijn nog aan het denken hoe we een hotel/guesthouse zullen zoeken, als aan boord blijkt een agent van een reisbureau mee te reizen. Hij heeft suggesties, we kijken, beslissen,en hij regelt alles, inclusief ophalen aan de boot. Rond drie uur bereiken we PP. De eerste indruk is tof. Minder lawaai, minder drukte. We verblijven weer midden in de toeristenzone, en zoals gezegd, dat is hier een goed idee. Wat rusten, opfrissen, uitpakken, simkaarten zoeken, dollars tanken en we gaan wat eten zoeken. Dat wordt Westers eten, een lekkere Hamburger met frietjes voor Mieke, ik doe voorzichtig met een wrap met tonijn uit blik en voor beiden echte, lekkere mayonaise. Dus thuis liefhebbers van Oosters eten, en hier van Westers ? Of een op zoek naar afwisseling eerder, en de ingewanden zijn ook eens blij voelen we. Een paar uur later eten we nog iets klein, ik ga nu voor de Hamburger en op aanraden van Ania drinken we verschillende Whiskies 'om te ontsmetten'.
Mooie lange arm foto!
BeantwoordenVerwijderen