We werden dus op tijd opgehaald en afgeleverd door onze motorgidsen. De bus is local, en rijdt vaak geweldig traag omdat de weg stuk is. Op een bepaald ogenblik loopt het water over de dijk. Op zich een ok rit, ze duurt wat lang.
Nog voor we stoppen in Battambang, wordt de bus al gevolgd door zwaaiende motoren. Eens gestopt verdringen een hoop tuktukkers met hotelaanbiedingen zich voor het raam. Allee eerst voor het raam, dan door elkaar roepend van aan de deur van de bus, dan op de bus. En allemaal tegen ons omdat wij de enige touristen zijn. Dus de raadgevingen van LP niet echt kunnen volgen, zijnde blijf altijd glimlachen. Afstand en stilte geëist. Dat helpt een beetje. Een spreekt goed Engels en stuurt de anderen weg om dan verder tegen ons te blijven praten, ook al vragen we om te stoppen. Echt een ander gevoel van personal space hebben ze hier.
Later vernemen we, met de overstromingen in Thailand en in Siem Reap zijn de toeristen weggebleven. Doch we voelden ons bijna opgegeten. We sturen ieder weg, behalve de ene die blijft plakken en praten, ook al stappen wij door de stad op zoek naar een hotel.
fotoverslag
Nog voor we stoppen in Battambang, wordt de bus al gevolgd door zwaaiende motoren. Eens gestopt verdringen een hoop tuktukkers met hotelaanbiedingen zich voor het raam. Allee eerst voor het raam, dan door elkaar roepend van aan de deur van de bus, dan op de bus. En allemaal tegen ons omdat wij de enige touristen zijn. Dus de raadgevingen van LP niet echt kunnen volgen, zijnde blijf altijd glimlachen. Afstand en stilte geëist. Dat helpt een beetje. Een spreekt goed Engels en stuurt de anderen weg om dan verder tegen ons te blijven praten, ook al vragen we om te stoppen. Echt een ander gevoel van personal space hebben ze hier.
Later vernemen we, met de overstromingen in Thailand en in Siem Reap zijn de toeristen weggebleven. Doch we voelden ons bijna opgegeten. We sturen ieder weg, behalve de ene die blijft plakken en praten, ook al stappen wij door de stad op zoek naar een hotel.
Dat vinden we in Royal een oud koloniaal hotel met hier en daar nog een touch grandeur. De kamer is mega en de AC werkt. Op het dak is een tof dakrestaurant. En gewone prijzen. We boeken gelijk maar twee dagen, dan moeten we vandaag niets meer uitzoeken. Daarna gaan we dwalen. Dat betekent vooral tuktukkers pogen uit te leggen dat we willen stappen. 
We vinden een ATM, lopen door de stad, vinden wat koloniale gebouwen, een rare tempel (Hindu of Buddha?), en geven het bijna op om het riverside cafe te vinden als eindelijk een bordje. De ingang is nog een beetje shabby, maar eens de trap op....voelen we ons in het paradijs. De Jameson aan dezelfde prijs van de pint, en twee vingers hoog. Beetje babbelen met de andere klanten: twee. Eerst Fransen die hier werken over moto's en veel later op de avond met Chris en Ranesh. Zes uur later voert een tuktuk ons terug naar het hotel. fotoverslag
Frietjes???? Hahaha, daar hebben wij met z'n momenten ook aan toegeven en SMAKEN DAT DAT DEED :-)
BeantwoordenVerwijderenToiletten in de douchen, een gemis... Of toch niet? :-p
6 uur later het Riverside café verlaten dat zullen vele vingers Jameson zijn :-).
BeantwoordenVerwijderen