De eerste verrassing vandaag is dat de uitlopers van de tropische storm ons toch bereiken. Het giet pijpestelen. Dus dat plan om een moto te huren en de stranden hier in de buurt te verkennen vergeten we maar. Zoals zo vaak in Vietnam, doet internet het weer tijdelijk ni. Gelukkig weet ik al van 03.05 vannacht dat OHL gelijkspeelde tegen Westerlo! En zijn er hier ook een paar vaste pc's. Wat mijn beurt afwachten en de verslagen verschijnen helder in beeld. De wifi blijft uit, dus ik kan geen blog posten of foto's opladen. Om tien uur gaan we op plastic sloefen door het water, naar de finale passing en betaling van onze kleren. Die gaan op het rokje na, ook gelijk in de mail.
In het hotel worden we door de staf uitgenodigd voor het avondeten. Bijzonder hotelletje dit. Van een Australische madam die hier vaak komt en lang blijft horen we dat dit de gewoonte is in dit hotel: soms zelfs kadootjes voor de gasten. De nachtbus naar Na Trang, en de vervolgbus naar Mui Ne zijn geboekt. We gaan daar op zoek naar en stukje strandvakantie. Dat zorgt er wel voor dat ik een paar uur zoet ben met uitzoeken van logies. Mieke zoekt ondertussen een kapsalon op om haar haar te laten verzorgen. We willen aan het strand en het moet ook nog in ons budget kunnen. Het is ook moeilijk kiezen op afstand. Ik kan ni goed beslissen en kies uiteindelijk twee verschillende resorts. Een low budget (20 €),en een wat sjieker, niet upperclass. Uiteindelijk valt die prijs ook geweldig mee, het programma ('Agoda) waarmee ik boek zorgt nog eens voor extra korting en dan komen we aan 40 €. With seeview both!
Het personeel sleurt mij bijna van de pc, het eten is opgediend. Het wordt een gezellige avond. Op een minpuntje na: ik wind mij wat op in een Franstalig Belgische die in het buitenland woont. Verder is het heel gezellig, we praten allebei in verschillende gesprekken. Ik leer Catalaans vloeken van Daniel, Mieke praat Gloria en de Australische madammen (de rokers). Voor we het weten is het laat. En dit blijft een gekke bedoening: alle gasten gratis en veel eten, gratis en veel drinken.... En we vervolgen ons vervallen in de oude gewoonte, vergeten foto's te nemen van het feest en de mensen.
De jonge staf zit met slaapoogjes te wachten dus gaat iedereen uiteindelijk braaf slapen.
Dus de les op reis: er komt altijd wat op het pad, ook als het regent.
In het hotel worden we door de staf uitgenodigd voor het avondeten. Bijzonder hotelletje dit. Van een Australische madam die hier vaak komt en lang blijft horen we dat dit de gewoonte is in dit hotel: soms zelfs kadootjes voor de gasten. De nachtbus naar Na Trang, en de vervolgbus naar Mui Ne zijn geboekt. We gaan daar op zoek naar en stukje strandvakantie. Dat zorgt er wel voor dat ik een paar uur zoet ben met uitzoeken van logies. Mieke zoekt ondertussen een kapsalon op om haar haar te laten verzorgen. We willen aan het strand en het moet ook nog in ons budget kunnen. Het is ook moeilijk kiezen op afstand. Ik kan ni goed beslissen en kies uiteindelijk twee verschillende resorts. Een low budget (20 €),en een wat sjieker, niet upperclass. Uiteindelijk valt die prijs ook geweldig mee, het programma ('Agoda) waarmee ik boek zorgt nog eens voor extra korting en dan komen we aan 40 €. With seeview both!
Het personeel sleurt mij bijna van de pc, het eten is opgediend. Het wordt een gezellige avond. Op een minpuntje na: ik wind mij wat op in een Franstalig Belgische die in het buitenland woont. Verder is het heel gezellig, we praten allebei in verschillende gesprekken. Ik leer Catalaans vloeken van Daniel, Mieke praat Gloria en de Australische madammen (de rokers). Voor we het weten is het laat. En dit blijft een gekke bedoening: alle gasten gratis en veel eten, gratis en veel drinken.... En we vervolgen ons vervallen in de oude gewoonte, vergeten foto's te nemen van het feest en de mensen.
De jonge staf zit met slaapoogjes te wachten dus gaat iedereen uiteindelijk braaf slapen.
Dus de les op reis: er komt altijd wat op het pad, ook als het regent.
Klinkt allemaal weer super!
BeantwoordenVerwijderenZowel Matti als ik hebben al bedacht dat jullie toch echt coole dingen doen ;-) edoch dus toch wel coole (schoon)ouders zijn.
Wel een beetje spijtig dat er geen foto's zijn van de kleren :-).
En we beginnen Peyo ook een klein beetje te missen.
Dikke kus en knuf Fem
Tja ge hebt het van geen vreemden zeker.
BeantwoordenVerwijderenNiet alleen de Peyo mistge maar ook de camera.
Dus snel maar een dagje op voorhand een extra Peyo!
De kleren zijn natuurlijk een geheim dus er zijn zelfs geen foto's genomen zodat ze niet 'kunnen' uitlekken. Dat leerden we van Di Rupo.