Gisteren was het kiezen: laat opblijven, tot middernacht, om de match Duitsland-België te volgen over het net, of, vroeg gaan slapen, en vroeg opstaan, en dan de samenvatting zien op sporza.be. Het werd het laatste, omdat de oogjes na de lekkere maaltijd bij Nina's café al snel dichtvielen.
Dat liet dan ook toe om het verslag van gisteren, vanmorgen, nog snel te maken. Snel is ook relatief, we nemen zoveel foto's! Dat vraagt wat selectiewerk, wat opkuisen ook. Daarna een ontbijt (brood en eieren) douchen, inpakken, afrekenen en daar is Mr Tai.
We rijden met een Yamaha 125cc. Mieke zit achterop bij Tai, ik rijd alleen. Hij heeft het liever zo om te starten. Vrij vlug geven we hem gelijk. Rijden in Hue is al niet simpel. En het zal mij toch een aantal km kosten eer mijn brein wil aanvaarden dat de versnellingen net omgekeerd lopen dan bij mijn K75S. 1 naar beneden, dan 2-3-4-5 op. Het duurt ook een tijdje eer ik de N vlot terugvind. Desalniettemin blijkt al snel een leuke moto. Wendbaar, wat hier wel moet, en tegelijk toren je qua power boven de meesten uit.
We moeten ook nog voldoende dong tanken. Met tegenzin in het hart betaal ik telkens 5 dollar per afhaalbeurt van 2 miljoen. We hebben gisteren wel 10 ATM's geprobeerd, geen enkele geeft meer. Dikke premie voor de banken 7,5%!
We rijden eerst de stad uit en doen een circuit dat ons uit en terug door de stad brengt: buddistisch klooster, bunkers, tombe/paleis van de keizers, pagode. Over het rijden valt dit te zeggen: het lukt vrij snel, ik raak ook door het verkeer in Hue, we schenden al onze motoregels: in korte broek, t-shirt, zonder handschoenen, wel met helm en sjeezen. Bij momenten halen we met deze moto's 70km/u. Ma ja, als je in een bus op een tweevaksbaan met drie of vier kruist dan ben je niet eens zelf meester van de situatie. Ik besluit dat het hier mag. Het klooster is mooi. We halen net 10.00 uur wanneer vier monniken een mooi ritueel opvoeren met zang en muziek. Ik poog hier een filmke te plaatsten met geluid.
Daarna rijden we door een bos een helling op naar een Frans/Amerikaanse bunker vanwaar een prachtig zicht op de Perfume river. Tegen dan loopt het rijden vlot. We rijden terug door het centrum van Hue, over de brug die we gisteren als voetgangers zo druk vonden. Ik snijd net als Tai de bochten binnenkant, en tegen de richting aan. Aan de overkant, en langs de rivier, bezoeken we het mooie tomben/paleizen complex. Mooier dan de citadel in de stad, vinden we beiden. Als laatste punt rond Hue doen we een pagode aan, waar een belangrijk monnik herdacht wordt die zichzelf als protest tegen de oorlog in brand stak. Deze bezoeken zijn beter te begrijpen met foto's dan met woorden.
We rijden verder richting noord. Terug richting Hanoi! Op de drukke weg. Dat is iets minder prettig. Wel prettig, we hebben al de hele ochtend zon. Dat begint al aardig te pikken, dus toch nog maar ingesmeerd. Zoals 's avonds zal blijken een beetje te laat. Ongelukkig voor het rijden, gelukkig voor ons vel, begint het later onderweg te stortregenen. Tai rijdt een beetje door, we waren blijkbaar dicht bij het volgende doel: een kerk die 81 dagen door de Amerikanen belegerd werd, en even verder een middelbare school die zwaar beschoten en gebombardeerd werden. Beide worden "in ere" gehouden als oorlogsmonument.
Hier gaan we eindelijk ook van de grote weg af. We rijden door een half ondergelopen zandlandschap richting zee. Daarna volgen we de kustlijn ettelijke km. Nu ziet het er nog vredig uit. De weg wordt van de zee gescheiden door een duinenrug, met bosjes ' en veel afval). Op een paar plaatsen komt een nieuwe viervaksweg loodrecht op de tweevakskustweg. We zien ook heel wat borden met grote urbanistische projecten,vakantiedorpen en hotels lijkt het wel. De koetjes die nu nog in de berm grazen zullen verschieten.
Daarna bezoeken we een dorp dat in de gedemilitariseerde zone, of net ervoor lag, en veel gebombardeerd werd. Het hele dorp kon blijkbaar ook ondergronds gaan. Wij kruipen, of beter schuifelen gebukt door een deel van de gangen. Beetje akelig toch, en enkel met instructie: take entrance 3. Ondergronds zijn er af en toe bordjes 'continu this way'. We zijn op dat ogenblik de enige toeristen.
Nog zeven km terug zuid naar ons guesthouse aan zee. Dus dan kan er een eerste pintje vanaf. Het guesthouse is prachig gelegen maar een beetje schmutzig. Tai helpt met koken en wat we krijgen is lekker. En veel te veel zoals we hier al meer meemaken.
Trouwens vanmiddag ook ergens onderweg, achterin, gaan eten. Werkelijk heerlijke nems met pikante saus.....
Dit verslag gaat nu niet online, wegens geen internet hier. We gaan weeral vroeg slapen. Morgen, kondigt Tai aan, morgen is het een zware maar mooie tocht. 300 km door de bergen. En omdat we liefst met daglicht aankomen vertrekken we vroeg. Ontbijt om zeven.
foto's van de dag
Dat liet dan ook toe om het verslag van gisteren, vanmorgen, nog snel te maken. Snel is ook relatief, we nemen zoveel foto's! Dat vraagt wat selectiewerk, wat opkuisen ook. Daarna een ontbijt (brood en eieren) douchen, inpakken, afrekenen en daar is Mr Tai.
We rijden met een Yamaha 125cc. Mieke zit achterop bij Tai, ik rijd alleen. Hij heeft het liever zo om te starten. Vrij vlug geven we hem gelijk. Rijden in Hue is al niet simpel. En het zal mij toch een aantal km kosten eer mijn brein wil aanvaarden dat de versnellingen net omgekeerd lopen dan bij mijn K75S. 1 naar beneden, dan 2-3-4-5 op. Het duurt ook een tijdje eer ik de N vlot terugvind. Desalniettemin blijkt al snel een leuke moto. Wendbaar, wat hier wel moet, en tegelijk toren je qua power boven de meesten uit.
We moeten ook nog voldoende dong tanken. Met tegenzin in het hart betaal ik telkens 5 dollar per afhaalbeurt van 2 miljoen. We hebben gisteren wel 10 ATM's geprobeerd, geen enkele geeft meer. Dikke premie voor de banken 7,5%!
We rijden eerst de stad uit en doen een circuit dat ons uit en terug door de stad brengt: buddistisch klooster, bunkers, tombe/paleis van de keizers, pagode. Over het rijden valt dit te zeggen: het lukt vrij snel, ik raak ook door het verkeer in Hue, we schenden al onze motoregels: in korte broek, t-shirt, zonder handschoenen, wel met helm en sjeezen. Bij momenten halen we met deze moto's 70km/u. Ma ja, als je in een bus op een tweevaksbaan met drie of vier kruist dan ben je niet eens zelf meester van de situatie. Ik besluit dat het hier mag. Het klooster is mooi. We halen net 10.00 uur wanneer vier monniken een mooi ritueel opvoeren met zang en muziek. Ik poog hier een filmke te plaatsten met geluid.
Daarna rijden we door een bos een helling op naar een Frans/Amerikaanse bunker vanwaar een prachtig zicht op de Perfume river. Tegen dan loopt het rijden vlot. We rijden terug door het centrum van Hue, over de brug die we gisteren als voetgangers zo druk vonden. Ik snijd net als Tai de bochten binnenkant, en tegen de richting aan. Aan de overkant, en langs de rivier, bezoeken we het mooie tomben/paleizen complex. Mooier dan de citadel in de stad, vinden we beiden. Als laatste punt rond Hue doen we een pagode aan, waar een belangrijk monnik herdacht wordt die zichzelf als protest tegen de oorlog in brand stak. Deze bezoeken zijn beter te begrijpen met foto's dan met woorden.
We rijden verder richting noord. Terug richting Hanoi! Op de drukke weg. Dat is iets minder prettig. Wel prettig, we hebben al de hele ochtend zon. Dat begint al aardig te pikken, dus toch nog maar ingesmeerd. Zoals 's avonds zal blijken een beetje te laat. Ongelukkig voor het rijden, gelukkig voor ons vel, begint het later onderweg te stortregenen. Tai rijdt een beetje door, we waren blijkbaar dicht bij het volgende doel: een kerk die 81 dagen door de Amerikanen belegerd werd, en even verder een middelbare school die zwaar beschoten en gebombardeerd werden. Beide worden "in ere" gehouden als oorlogsmonument.
Hier gaan we eindelijk ook van de grote weg af. We rijden door een half ondergelopen zandlandschap richting zee. Daarna volgen we de kustlijn ettelijke km. Nu ziet het er nog vredig uit. De weg wordt van de zee gescheiden door een duinenrug, met bosjes ' en veel afval). Op een paar plaatsen komt een nieuwe viervaksweg loodrecht op de tweevakskustweg. We zien ook heel wat borden met grote urbanistische projecten,vakantiedorpen en hotels lijkt het wel. De koetjes die nu nog in de berm grazen zullen verschieten.
Daarna bezoeken we een dorp dat in de gedemilitariseerde zone, of net ervoor lag, en veel gebombardeerd werd. Het hele dorp kon blijkbaar ook ondergronds gaan. Wij kruipen, of beter schuifelen gebukt door een deel van de gangen. Beetje akelig toch, en enkel met instructie: take entrance 3. Ondergronds zijn er af en toe bordjes 'continu this way'. We zijn op dat ogenblik de enige toeristen.
Nog zeven km terug zuid naar ons guesthouse aan zee. Dus dan kan er een eerste pintje vanaf. Het guesthouse is prachig gelegen maar een beetje schmutzig. Tai helpt met koken en wat we krijgen is lekker. En veel te veel zoals we hier al meer meemaken.
Trouwens vanmiddag ook ergens onderweg, achterin, gaan eten. Werkelijk heerlijke nems met pikante saus.....
Dit verslag gaat nu niet online, wegens geen internet hier. We gaan weeral vroeg slapen. Morgen, kondigt Tai aan, morgen is het een zware maar mooie tocht. 300 km door de bergen. En omdat we liefst met daglicht aankomen vertrekken we vroeg. Ontbijt om zeven.
foto's van de dag
Super foto's, vooral de bandana's :)
BeantwoordenVerwijderenEn super verhalen natuurlijk.