Het voordeel van verlof is dat je iets meer kan beslissen of je iets wel dan niet wil doen. Vandaag had ik ni zoveel zin in bloggen. En si, ineens is het er wel. De goesting voor een verslagje van de activiteiten. 
Het belangrijkste, de ziekjes zijn beter. Mieke hoest nog wat, en bij mij zijn de krampen zo goed als afwezig.
Dus vanmorgen goed opgestaan, opgehaald door dezelfde bus. Deze keer wordt hij geweldig vol geladen, gestapeld bijna. Doch dat kan ons niet deren: de ZON schijnt. We rijden het eiland terug door en merken hoe groen de bergen zijn.
Het organiseren van de touroperatoren is geweldig. Ze bellen en doen hun ding, en wij belanden weer bij een andere groep op een andere boot. Deze vaart terug door de baai naar Halong. We zitten aan dek en genieten van het zicht en de zon. Hopelijk geven de foto's dat ook weer. Aan boord vooral een toffe Franse familie. Moeder en Oom zijn van Vietnamese oorsprong, geboren in Frankrijk en bezoeken Vietnam voor het eerst. Tof om hen bezig te zien, en een toffe babbel bij de lunch.
Daarna belanden we als bij wonder weer op de juist bus naar Nihm Bihn. De bus raakt weer heel vol. Vier uur verder komen we aan in Thanthuy Hotel waar we ook Mahn terugzien. Het is al een beetje zoals thuiskomen. We mogen douchen in een kamer, drinken wat bier, en nemen een maaltijd in afwachting van de nachtbus. Nog 8 anderen van het hotel nemen de bus. Duitsers, op het eerste gehoor een beetje negatief naar onze goesting.
Ik klets wat op het net. Zoek wat over Hue, verbaas mij over de schijnbare sjiek van hotel dat ik voor 17 dollar boekte, en besluit dit op te schrijven.
Hallookes,
BeantwoordenVerwijderenMama/grootmoe en ik hebben net een week aan foto's van jullie bekeken. We hebben genoten van de prachtige landschappen, de vele rijstvelden, de vissen, jullie en Peyo in zijn vele tuinen.
Dukke kus
Paula en Kris
Wij vinden de lange arm foto's leuk :D
BeantwoordenVerwijderenA&L